Οι Εισηγητές


Γιώργος Αγγελόπουλος

Σπούδασε κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και κοινωνική ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο του St. Andrews και του Καίμπριτζ (διδακτορικό). Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στο χώρο της εθνογραφίας των Βαλκανίων, των πολιτικών ταυτότητας και της μετανάστευσης. Δίδαξε σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, Αυστρίας, Κύπρου και Ελλάδας. Είναι Επίκ. Καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δραστηριοποιείται σε συλλογικότητες πολιτών στη Θεσσαλονίκη και τη Θέρμη.



Λάζαρος Αγγέλου

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε Ηλεκτρονικά στην Ανωτέρα Σχολή Ηλεκτρονικών ο “Ευκλείδης”, Φυσική στο ΑΠΘ, και Μάστερ Ηλεκτρονικών στο Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου της Ουαλίας, με έμφαση στις Ψηφιακές Επικοινωνίες. Εργάστηκε στον ΟΤΕ ως Τεχνικός Ραδιοηλεκτρικών Συστημάτων, Τηλεπικοινωνιακός Μηχανικός με ειδίκευση στα Ψηφιακά Συστήματα, Περιφερειακός Δ/ντής Cosmote, Γενικός Δ/ντής Ρυθμιστικών Θεμάτων Ομίλου ΟΤΕ, συντονιστής Γενικός Δ/ντής της Ομάδας Διαχείρισης του Ομίλου ΟΤΕ για το Γ΄ ΚΠΣ, μέλος του Δ.Σ. ΟΤΕ. Υπήρξε διαχειριστής κατάρτισης και υλοποίησης των ετήσιων προγραμμάτων εκπαίδευσης των Σχολών Προσωπικού ΟΤΕ Βόρ. Ελλάδας και εκπαιδευτής σε Ψηφιακά και Οπτικής Επαφής Τηλεπικοινωνιακά Συστήματα. Εκλέχθηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης το 1994, Αντινομάρχης σε θέματα Οικονομικής-Βιομηχανικής Ανάπτυξης και Απασχόλησης, εισηγητής στο 1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Νομού Θεσσαλονίκης και ίδρυσε το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης. Είναι συνιδρυτής της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΠΡΩΣΚΑΛΟ), μέλος των Κινήσεων πολιτών Κ 136, ΔΙΑΠΟΡ, ΔΙΑΝΘΕΣ και μέλος του Κοινωνικού Καταναλωτικού Συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης βιος coop.



Αλέξανδρος Γεωργόπουλος

Πτυχιούχος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975) και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ (1981). Είναι καθηγητής Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης-ΤΕΠΑΕ της Παιδαγωγικής Σχολής του ΑΠΘ, στο οποίο διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος. Έχει γράψει τρία βιβλία, «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση» (1993, σε συνεργασία με την Ε. Τσαλίκη), «Γη: Ένας Μικρός και Εύθραυστος Πλανήτης» (1996), «Περιβαλλοντική Ηθική» (2002) που όλα εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Gutenberg, ενώ επίκειται η έκδοση ενός τέταρτου «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: ζητήματα ταυτότητας». Έχει επιμεληθεί άλλα δύο: «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: ο Νέος Πολιτισμός που Αναδύεται» (2005) πάλι στις εκδόσεις Gutenberg και «Περιβαλλοντική εκπαίδευση. Ερευνητικές εργασίες στην Ελλάδα» (2012) σε συνεργασία με την Ε. Φλογαίτη, από τις εκδόσεις Πεδίο. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά. Είναι μέλος της ΒΕΝΑ (Balkan Environmental Association), της MESAEP (Mediterranean Scientific Association for Environmental Protection), της Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και ιδρυτικό μέλος της ΠΕΕΚΠΕ (Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση). Είναι μέλος της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης και διετέλεσε πρόεδρος του Πράσινου Ινστιτούτου, εκδότης του διμηνιαίου οικολογικού εντύπου «Εν Οίκω Εν Δήμω» και του περιοδικού «Αρνούμαι».



Γιώργος Γριτζάς

Είναι Επίκ. Καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνεργαζόμενος διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο Τμήμα Ευρωπαϊκών Σπουδών στη Θεματική Ενότητα: «Γενική Γεωγραφία, Ανθρωπογεωγραφία και Υλικός Πολιτισμός της Ευρώπης» Σπούδασε Μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών και απέκτησε το διδακτορικό του τίτλο στην περιοχή της Γεωγραφίας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διδάσκει Γεωγραφία και τη σχέση της με ζητήματα Ανάπτυξης / Σχεδιασμού, με Εναλλακτικούς χώρους / Πολιτικές και με ζητήματα διαμόρφωσης πολιτικών, καθώς και Προγραμματισμό της Αστικής και Περιφερειακής ανάπτυξης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τους εναλλακτικούς χώρους / πολιτικές, τα εναλλακτικά εγχειρήματα και τη σχέση τους με τον τόπο / χώρο, τη γεωγραφία της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε συνέδρια και περιοδικά. Η πρόσφατη ερευνητική του δραστηριότητα και δημοσιευμένο έργο εστιάζει στα σύγχρονα εναλλακτικά εγχειρήματα αλληλέγγυας οικονομίας (εναλλακτικά δίκτυα ανταλλαγών, συνεταιρισμοί, κοινωνικά υποστηριζόμενη γεωργία κοκ) καθώς και στις εναλλακτικές προσεγγίσεις της ανάπτυξης (μετα-ανάπτυξη, απομεγέθυνση κοκ).



Κάρολος Ιωσήφ Καβουλάκος

Είναι λέκτορας στο γνωστικό αντικείμενο Κοινωνικά Κινήματα στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Visiting Fellow στο Πανεπιστήμιο του Bath. Έχει πραγματοποιήσει σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τα κοινωνικά κινήματα, την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, την κοινωνία των πολιτών, τη συλλογική δράση, την αστική πολιτική και την αστική κοινωνιολογία. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικό αριθμό επιστημονικών ερευνών και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Τον τελευταίο χρόνο συμμετέχει σε έρευνες σχετικά με τα εναλλακτικά πολιτικά και οικονομικά εγχειρήματα που έχουν δυναμικά εμφανιστεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και σχετικά με τη σημασία του διαδικτύου στην πολιτική και κοινωνική συμμετοχή.



Δημήτρης Καπογιάννης

Γεννήθηκε στη Γορτυνία (Ν. Αρκαδίας). Ολοκλήρωσε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην Αθήνα και το Παρίσι στα επιστημονικά πεδία: Δημοσίου Δικαίου, Πολιτικών Επιστημών, Οικονομικών (αναπτυσσόμενων χωρών), Νομικών Επιστημών, Οικονομικής Ιστορίας, Κοινωνιολογίας (Οικονομική Κοινωνιολογία κατ. Κοινωνική Αγροτική Οικονομία – διδακτορικό). Έχει εργαστεί επιστημονικά – ερευνητικά και έχει συμμετάσχει σε επιστημονικές επιτροπές, ομάδες και τομείς εργασίας του ΥΠΕΠΘ, της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, της Εθνικής Τράπεζας, του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και έχει συμμετάσχει ως κύριος ερευνητής, στο πρόγραμμα «Αρχιμήδης». Επίσης, άσκησε, ως Αντιπρόεδρος του ΤΕΙ Μεσολογγίου, τα καθήκοντα του Προέδρου της Επιτροπής Ερευνών του ΤΕΙ. Έχει διδάξει (από το 1980) σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών δημοσίων σχολών και ΑΕΙ, ενώ δίδαξε και σε ιδιωτικές σχολές δημοσιογραφίας. Σήμερα εργάζεται ερευνητικά σε πεδία της κοινωνικής/αλληλέγγυας οικονομίας, των συνεταιρισμών και της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας, επίσης διδάσκει στο τμήμα Διοίκησης Κοινωνικών – Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και Οργανώσεων καθώς και στο Μεταπτυχιακό του Ιονίου Πανεπιστημίου «Ιστορική Δημογραφία». Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει διδακτικά εγχειρίδια σε νομικά – συνεταιριστικά θέματα καθώς και βιβλία, μελέτες και άρθρα συνεταιριστικού, οικονομικού, ιστορικού και νομικού περιεχομένου. Είναι συγγραφέας, μαζί με τον Τ. Νικολόπουλο, του βιβλίου: «Εισαγωγή στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία» που εκδόθηκε πρόσφατα από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων.



Θοδωρής Καρυώτης

Κοινωνιολόγος, μεταφραστής και ακτιβιστής, συμμετέχει ενεργά σε κοινωνικά κινήματα που προωθούν την αυτοδιαχείριση, την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία και την υπεράσπιση των κοινών αγαθών. Μέλος της Κίνησης 136 για τον κοινωνικό έλεγχο των υπηρεσιών ύδρευσης της Θεσσαλονίκης (136.gr) και της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον αγώνα του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου της ΒιοΜε. Συμμετέχει στην οργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας, το οποίο φέρνει κοντά συλλογικότητες από όλο τον κόσμο γύρω από το ζήτημα της κατασκευής ριζοσπαστικών εναλλακτικών στον καπιταλισμό από τα κάτω.




Δημοσθένης Κασσαβέτης

Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Δικαίου, στο Νομικό Τμήμα του Δ.Π.Θράκης. Τμήμα της εργογραφίας του αφορά στη νομική και κοινωνιολογική προσέγγιση των επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας. Ενδεικτικά: Κώδικας Συνεταιρισμών, εκδ. Β.Ν.Κατσαρού, Αθήνα 2006, Αγροτικές Συνεταιριστικές Οργανώσεις, εκδ. Β.Ν.Κατσαρού, Αθήνα 2005, Κοινωνικοί συνεταιρισμοί (υπό έκδοση) εκδ. Β.Ν.Κατσαρού, Ο ρόλος και η σημασία του εργασιακού παράγοντα, στην ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα των συνεταιριστικών επιχειρήσεων , σε συλλογικό τόμο «Παραγωγικότητα, Απασχόληση και Τεχνολογική Εκπαίδευση», εκδ. Παπαζήση 2001, Κείμενα Κοινοτικού και Διεθνούς Συνεταιριστικού Δικαίου και Πολιτικής (συν.), εκδ. Α. Σάκκουλας 1998, Η συμβολή των κοινωνικών επιχειρήσεων στην ανάπτυξη της υπαίθρου χώρας, σε συλλογικό τόμο «Μετασχηματισμοί και σύγχρονα δεδομένα του αγροτικού κόσμου στην Ελλάδα», εκδ. Gutenberg 2001, Θεσμοθετημένες δυνατότητες επιχειρηματικής ανάπτυξης της κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα σε συλλογικό τόμο «Παγκοσμιοποίηση και Κοινωνική Οικονομία», εκδ. ΤΕΙ Μεσολογγίου 1999, H ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών στα περιθώρια της παγκοσμιοποίησης, σε συλλογικό τόμο, «Παγκοσμιοποίηση», Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 2000, Συνεταιρισμοί και Περιβάλλον, Μετάφραση - Επιμέλεια , στο περιοδικό Συνεταιριστική πορεία, τ. 49/ 1998, Η διαχρονική σημασία και ο ρόλος της συνεταιριστικής νομοθεσίας στην Ελλάδα, 1995 , εκδ. Ι.Σ.Ε.Μ., Αθήνα 1995.




Τάσος Κεφαλάς

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά Βοιωτίας το 1956, όπου και ολοκλήρωσε τις μαθητικές σπουδές. Φοίτησε στη σχολή ηλεκτρολόγων μηχανικών του ΕΜΠ. Ασκεί το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου μηχανικού, εργαζόμενος, κυρίως, στο χώρο των κατασκευών ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, ειδικότερα κλιματιστικών. Δραστηριοποιείται πολιτικά και κοινωνικά, σαν μέλος τοπικών και θεματικών πρωτοβουλιών - κινήσεων πολιτών, με αντικείμενο: την ενέργεια, τη διαχείριση των απορριμμάτων, τις εξορυκτικές δραστηριότητες, την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και των κοινωνικών αγαθών κ.ά.. Είναι μέλος της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων».




Αλέξανδρος Κιουπκιολής

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Σπούδασε ελληνική φιλολογία (κλασσική κατεύθυνση) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτική θεωρία στα Πανεπιστήμια του Έσσεξ και της Οξφόρδης, από όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα. Έχει διδάξει πολιτική θεωρία στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Κύπρου, ενώ από το 2010 είναι λέκτορας του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ με αντικείμενο τις "Σύγχρονες Πολιτικές Θεωρίες". Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη νεώτερη φιλοσοφία της ελευθερίας, τη φιλοσοφία του δικαίου, τις θεωρίες της δημοκρατίας, την ανάλυση και την κριτική της εξουσίας. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία 'Πολιτικές της ελευθερίας (Εκκρεμές, 2011) και 'Freedom after the critique of foundations: Marx, liberalism, Castoriadis and agonistic autonomy' (Palgrave Macmillan 2012).



Γιώργος Κολέμπας

Γεννημένος το 1950 στην Ήπειρο, τέλειωσε Γυμνάσιο-Λύκειο στον Πειραιά, σπουδές στα Μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με μεταπτυχιακά στην πληροφορική και οικολογία στη Γερμανία(Μόναχο-Φραγκφούρτη). Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης (1978-2008) με οργάνωση πολλών περιβαλλοντικών προγραμμάτων και συμμετοχή στα τοπικά κοινωνικά και οικολογικά κινήματα πολιτών. Ταυτόχρονα από το 1990, που εγκαταστάθηκε στο Πήλιο, έγινε και οικο-γεωργός με στόχο την προώθηση και οργάνωση της βιολογικής οικο-παραγωγής στην Ελλάδα και τη διακίνηση των οικολογικών προϊόντων. Από το 2008 ασχολείται πλέον εκτός από τις βιοκαλλιέργειες και με τη διαμόρφωση του προτάγματος της Τοπικοποίησης. Μιας στρατηγικής  στα πλαίσια της γενικότερης πρότασης της αποανάπτυξης. Σαν απάντηση στη παγκοσμιοποίηση και σαν δυνατότητα μετάβασης σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη-αμεσοδημοκρατική και οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής πόρων και εξουσιών.  Έχει εκδώσει το αντίστοιχο βιβλίο: Τοπικοποίηση, από το παγκόσμιο στο τοπικό, έχει  συνεκδώσει τα βιβλία: Κοινωνικοποίηση, η διέξοδος από τις συμπληγάδες του κρατισμού και της ιδιωτικοποίησης μαζί με τον Βασ. Γιόκαρη, Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης μαζί με τον Γιάννη Μπίλλα. Επίσης έχει συμμετάσχει στη συλλογική έκδοση Η άμεση δημοκρατία τον 21ο αιώνα με το κείμενο Η οικονομία της μετάβασης στην άμεση δημοκρατία. Διατηρεί στο διαδίκτυο το μπλοκ http://topikopoiisi.blogspot.gr/ και την ιστοσελίδα http://www.topikopoiisi.com/.


Γεώργιος Μπλέκας

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το έτος 1954. Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης (1972) και μετά από τετραετείς σπουδές στο Α.Π.Θ. πήρε το πτυχίο του Χημικού (1976). Μετά τη στρατιωτική θητεία του εργάσθηκε για μια διετία στη βιομηχανία τροφίμων και στη συνέχεια προσλήφθηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Εργαστήριο Οργανικής Χημικής Τεχνολογίας (Τμήμα Χημείας, Α.Π.Θ.), όπου εκπόνησε και τη διδακτορική διατριβή του. Το έτος 1989 αναγορεύθηκε διδάκτορας και εντάχθηκε στη βαθμίδα του λέκτορα στο γνωστικό αντικείμενο της Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων. Το έτος 1998 εκλέχθηκε επίκουρος καθηγητής και το έτος 2009 αναπληρωτής καθηγητής. Ασχολείται ερευνητικά με τη μελέτη της οξειδωτικής σταθερότητας του παρθένου ελαιολάδου και της αντοχής των ελαίων στη θέρμανση κατά το τηγάνισμα των τροφίμων, την αξιολόγηση της διατροφικής αξίας της ελιάς, το άρωμα των τροφίμων και την αξιοποίηση υποπροϊόντων της βιομηχανίας τροφίμων. Διδάσκει προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα Χημείας Τροφίμων, Τεχνολογίας Τροφίμων και Ελέγχου Τροφίμων και έχει συγγράψει πολλά διδακτικά βοηθήματα. Έχει πάνω από 40 επιστημονικές δημοσιεύσεις και είναι συγγραφέας κεφαλαίων σε επιστημονικά βιβλία και λημμάτων σε εγκυκλοπαίδειες. Είναι μέλος του Ελληνικού Φόρουμ για την Επιστήμη και Τεχνολογία Λιπιδίων, της Διεπιστημονικής Εταιρείας Διασφάλισης Υγιεινής Τροφίμων, της Ένωσης Ελλήνων Χημικών και του Κέντρου Προστασίας Καταναλωτών.


Πέννυ Νάκου

Διπλωματούχος Μηχανικός Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης και κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών (M.Sc.) στις Ευρωπαϊκές Σπουδές στην Περιφερειακή ανάπτυξη στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Μέλος του ΤΕΕ, απασχολείται στον ιδιωτικό τομέα και έχει συμμετάσχει σε διάφορα συνέδρια. Τα ενδιαφέροντά της, μεταξύ άλλων αφορούν θέματα που σχετίζονται με το χώρο, τους εργατικούς συνεταιρισμούς και την τοπική/περιφερειακή ανάπτυξη. Ενδεικτικές εργασίες: ‘The Development of cooperatives as spatial embedded entrepreneurial innovation’ (Πτυχιακή εργασία Μεταπτυχιακού), ‘Η ανάπτυξη των συνεταιρισμών ως κοινωνικά ενσωματωμένη επιχειρηματική καινοτομία: το παράδειγμα του Μondragon’ (2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εφαρμοσμένης Οικονομικής), ‘Η ανάπτυξη των συνεταιρισμών ως χωρικά ενσωματωμένη επιχειρηματική καινοτομία: το παράδειγμα του Μondragon’ (9ο Εθνικό Συνέδριο Περιφερειακή Ανάπτυξη και Οικονομική Κρίση: Διεθνής Εμπειρία και Ελλάδα), ‘Θεωρητικές Καταβολές και Προτάγματα στο Έργο του Κων/νου Δοξιάδη: Η έννοια του Ekistics’ (Πτυχιακή εργασία, συνέδριο AESOP)



Κώστας Νικολάου

Πτυχιούχος Χημείας ΑΠΘ, κάτοχος Μεταπτυχιακού και Διδάκτωρ του Université Paris Diderot - Paris 7 στη Ρύπανση Περιβάλλοντος. Παράλληλα με τις σπουδές, συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό και ριζοσπαστικό κίνημα της μεταπολίτευσης. Δίδαξε σε πανεπιστήμια στις ΗΠΑ, Γαλλία και Ελλάδα και εργάσθηκε 30 χρόνια στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Διετέλεσε πρόεδρος της διεθνούς ένωσης MESAEP (Μεσογειακή Επιστημονική Ένωση Προστασίας Περιβάλλοντος), αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Χημικών Κ. Δ. Μακεδονίας, πρόεδρος επιστημονικών συνεδρίων και είναι συν-εκδότης διεθνών επιστημονικών περιοδικών. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει περισσότερες από 390 εργασίες δημοσιευμένες σε διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά, βιβλία και πρακτικά συνεδρίων. Είναι Καθηγητής–Σύμβουλος Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού Πόλεων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Διαχειρίζεται και γράφει στον ιστότοπο «Διαλεκτικά» (www.dialektika.gr) για την προώθηση της διαλεκτικής προσέγγισης της κοινωνίας, της οικονομίας και του περιβάλλοντος. Συμμετέχει ενεργά στο κίνημα συνεργατισμού και αυτοδιαχείρισης για την κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία και την άμεση δημοκρατία: συνιδρυτής της ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. – Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία, του Λαϊκού Πανεπιστημίου Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας, του κοινωνικού καταναλωτικού συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης «Βίος Coop», μέλος της «Κίνησης 136» για τη συνεργατική διαχείριση του νερού και της Πρωτοβουλίας για την κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων.



Τάκης Νικολόπουλος

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια μετέβη στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο πανεπιστήμιο του Νανσύ ΙΙ με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών για μεταπτυχιακές σπουδές. Μετά το μεταπτυχιακό του δίπλωμα (DEA), έλαβε το 1985 το διδακτορικό του δίπλωμα d’ Etat της Νομικής σχολής του παραπάνω Πανεπιστημίου με βαθμό άριστα. Σήμερα είναι τακτικός καθηγητής του ΤΕΙ Μεσολογγίου (Τμ. Κοινωνικών-Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και Οργανώσεων) και αρκετά χρόνια εντεταλμένος διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών και Ιωαννίνων (Αγρίνιο). Παράλληλα είναι δικηγόρος στην Πάτρα από το 1981. Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει σε επιστημονικά περιοδικά δεκάδες άρθρα σε θέματα κοινοτικού (οικονομικού) δικαίου και δικαίου του περιβάλλοντος, όπως επίσης και σε θέματα κοινωνικής ή συμμετοχικής οικονομίας (του λεγόμενου τρίτου τομέα). Πολλές εργασίες του έχουν επίσης έχουν συμπεριληφθεί σε δημοσιευμένα πρακτικά επιστημονικών συνεδρίων και ημερίδων όπου ήταν εισηγητής, όπως επίσης και σε συλλογικούς τόμους. Δεκάδες βιβλιοκριτικές του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και σε ειδικά ένθετα εφημερίδων. Υπήρξε μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Δικαίου του Περιβάλλοντος και μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου. Επίσης, ήταν ο επιστημονικός υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος του ΥΠΕΠΘ-Αρχιμήδης ΙΙ «Οι τοπικές πολιτικές περιβάλλοντος και η εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας».



Άσπα Παπαφιλίππου

Πτυχιούχος Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, κάτοχος Μεταπτυχιακού και Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Mϋnster. Εργάστηκε στο ΑΤΕΙΘ σαν εκτ. επίκουρη καθηγήτρια (αρχές Συνεργατισμού – Συνεταιρισμών, Κοινοτική Ανάπτυξη, Εργασιακές Σχέσεις) και στις Ενώσεις Αγροτικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης σαν εκπαιδεύτρια κατάρτισης (αναδιάρθρωση καλλιεργειών - Συνεταιρισμός, μορφές συνεργασίας και ενεργοί πολίτες). Στο ΚΕΚ της Ν.Α.Θ. ήταν συντονίστρια ευρωπαϊκών προγραμμάτων, υπεύθυνη γραφείων προώθησης στην απασχόληση και διευθύντρια κατάρτισης. Συνεργάστηκε με τα δημόσια ΙΕΚ σαν εισηγήτρια σε θέματα επικοινωνίας. Είναι πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια ενηλίκων (ΕΚΕΠΙΣ). Συμμετείχε σε έρευνες με θέμα τον αγροτουρισμό-συνεταιρισμό, την γυναικεία επιχειρηματικότητα στο Ν. Θεσσαλονίκης, τους Αθίγγανους του οικισμού Αγία Σοφία Θεσσαλονίκης, τους άνεργους με πολιτισμικές διαφορές και αγορά εργασίας του Ν. Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με ΚΕΘΙ, ΑΠΘ, Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ΑΤΕΙΘ για κοινωνικές μελέτες. Εθελοντικά εργάστηκε στις ελληνικές Κοινότητες Απόδημου Ελληνισμού (Γερμανίας) για τη δημιουργία του ολοήμερου Σχολείου, για την αρμονική συνύπαρξη Σχολείου-Ειδικού Σχολείου και σε πολιτιστικούς Συλλόγους. Σήμερα εργάζεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.



Γιώργος Σταμπουλής

Είναι Διπλωματούχος Μηχανικός Παραγωγής και Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης. Είναι κάτοχος Μάστερ Επιστημών (M.Sc.) στη Διοίκηση Τεχνολογίας και Διδακτορικού Φιλοσοφίας (D.Phil.) στην Επιστημονική και Τεχνολογική Πολιτική από την Ερευνητική Μονάδα Επιστημονικής Πολιτικής (SPRU) του Πανεπιστημίου του Sussex (H.B.). Διδάσκει στο Οικονομικό Τμήμα Οικονομική της Τεχνολογίας καθώς και Οργάνωση Επιχειρησιακών Λειτουργιών στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Τμήματος. Επίσης διδάσκει το Μεταπτυχιακό Μάθημα Innovation and Regional Development σε Πρόγραμμα ΜΔΕ του Τ.Μ.Χ.Π.Π.Α. Έχει εργασθεί σε πλήθος ερευνητικών προγραμμάτων καθώς για το σχεδιασμό δράσεων και πολιτικών σχετικά με την ανάπτυξη, την πολιτική για την καινοτομία, την επιχειρηματικότητα κλπ. Είναι μέλος του ΤΕΕ, της Εταιρίας Συστημικής Δυναμικής (System Dynamics Society) και του Ελληνικού τμήματός της καθώς και του European Association of Evolutionary Political Economy. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν – μεταξύ άλλων - στην οικονομικά της τεχνολογικής και θεσμικής εξέλιξης, την οικονομικής της διοίκησης επιχειρήσεων, τη στρατηγική των επιχειρήσεων, τους συνεταιρισμούς εργαζομένων, τη διαχείριση τεχνολογίας, γνώσης και καινοτομίας, την οικονομική της ενέργειας και της μετάβασης σε βιώσιμα κοινωνικο-τεχνολογικά συστήματα, τις κριτικές θεωρίες της διοίκησης, τον κριτικό ρεαλισμό και τη συστημική.


Λουκιανός Χασιώτης

Επίκουρος καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ. Έχει γράψει τρία βιβλία (H “Aνατολική Oμοσπονδία”: Δύο ελληνικές φεντεραλιστικές κινήσεις στο τέλος του 19ου αιώνα, Bάνιας, 2001, Ελληνοσερβικές σχέσεις 1913-1918. Συμμαχικές προτεραιότητες και πολιτικές αντιπαλότητες, Βάνιας, 2004, και Τα παιδιά του Εμφυλίου: Από την «Κοινωνική Πρόνοια» του Φράνκο στον «Έρανο» της Φρειδερίκης (1936-1950), Εστία, 2013) καθώς επίσης και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται τα ιδεολογικά ρεύματα στην Ευρώπη (19ος-20ός αι.), οι ολοκληρωτικοί πόλεμοι και οι συνέπειές τους στην Ευρώπη, ο ρόλος των παιδιών στους εμφύλιους πολέμους Ελλάδας και Ισπανίας. Συμμετέχει επίσης στην εκδοτική ομάδα Εκδόσεις των ξένων.